Qədim mənbələrdə adaq, aşaq formalarında yazılıb, onu ayaq və aşağı sözləri ilə qohum hesab etmək olar. Elə ayaq və aşağı kəlmələri də, güman ki, eyni söz olub. Ətək –dağın, paltarın və s. aşağı hissəsinə (ayaq tərəfinə) deyirik. Farslar dağ ətəyi sözünün mənasını kuh (dağ) və paye (ayaq) sözlərindən düzəlmiş kuh-paye sözü ilə əks etdirirlər. Deməli, ətək, doğrudan da, ayaq “aşağı” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti