Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
harın [harın] sifət
1. Yaxşı bəslənməkdən, yaxşı baxılmaqdan kökəlmiş, qızğınlaşmış, azğınlaşmış; tünd. □ Harın dayça.
2. Məcazi mənada: qudurğan, azğın, həddindən artıq lovğa, özündənrazı, mütəkəbbir adam haqqında. □ Harın qız.