Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
həcəmət [həcəmət] isim ərəb
Xalq təbabətində: xəstə adama küpə salıb qan almaqdan ibarət müalicə üsulu, habelə müalicə məqsədilə qan almaq, qanı sormaq üçün işlədilən buynuzşəkilli alət. □ Kəndin bir kişisi, qadını, cavanı, qocası, uşağı yox idi ki, Zeynəb qarının həcəmət və zəlisini görməmiş olaydı. (S.S.Axundov).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti