1. Bir şeyin son həddi, bir şeyi son həddə çatdırma, mübaliğəyə varma, həddi keçmə. □ İfrat dərəcə (son hədd).
2. Sifət kimi: qəti, barışmaz. □ İfrat fikirlər.
3. Sifət kimi: çox, həddən ziyadə, son dərəcə. □ İfrat qüvvətli. İfrat tamahkar.
See also: