Dictionaries
Tarix terminləri lüğəti
imam
ər. – öndə dayanma, rəhbərlik etmə
1. İslamda dini rəhbər, müsəlman icmasının başçısı.
Məhəmməd peyğəmbər, onun ölümündən sonra isə xəlifələr İ. titulu daşıyıblar. Onlar həm dini, həm də dünyəvi hakimiyyətə malik olublar. İ. titulunu kimin daşıması və onun mahiyyəti barədə mübahisələr islamın sünnilik və şiəlik təriqətlərinə parçalanmasına əhəmiyyətli dərəcədə təsir göstərib. Sünnilikdə İ. dini və dünyəvi hakimiyyətə malik hökmdar olduğu halda, şiəlikdə o, insanla Allah arasında vasitəçi rolunu oynayan müqəddəs şəxs sayılır. Bundan əlavə, sünnilikdə İ. seçilir və ya təyin edilirsə, şiəlikdə həmin titul Əli ibn Əbu Talibin nəslindən olanlara irsən keçir. Bu səbəbdən şiələr Əlini birinci İ. sayırlar.
2. Sünnilik təriqətində mövcud olan dörd rəsmi məzhəbin (hənəfilik, malikilik, şafiilik və hənbəlilik) başçıları.
3. Müsəlman teokratik dövlətlərində hökmdar; məs.: Əməvilər və Abbasilər dövlətlərində xəlifə, Osmanlı imperiyasında sultan və s.
4. Məsciddə ümumi ibadətə başçılıq edən ruhani.
Tarix terminləri lüğəti