Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
kar1 [kar] sifət
1. Eşitmək qabiliyyətini tamamilə və ya qismən itirmiş. □ Kar kişi. Bir qulağından kar. Anadangəlmə kar. Kar eşitməz, yaraşdırar, kor görməz, quraşdırar. (Atalar sözü).
2. İsim kimi: qulağı eşitməyən adam. □ Karın könlündəki. Kar iki dəfə gülər. (Atalar sözü). Kar özünə sərf eləyəni eşidər. (Atalar sözü).
3. Məcazi mənada: laqeyd, heç bir şey eşitmək istəməyən adam haqqında. □ Elə bil kardır, söz eşitmir. Bar vaxtı bağbanın qulaqları kar olar. (Atalar sözü).
kar2 [kar] isim fars
İş, peşə, məşğələ, gəlir. □ Nə karın sahibidir? Hansı kar yiyəsidir? Kim harda doğuldu – orda da kara gəldi. (Atalar sözü).
kar3 [kar] isim fars
Təsir. □ Arsıza bir sillə kar eləməz. (Atalar sözü). Dəliyə ağıl, qaraya sabun kar eləməz. (Atalar sözü).
See also: