Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
kasıb [kasıp] sifət ərəb
1. Heç bir var-dövləti olmayan, ehtiyac içində yaşayan, yoxsul. □ Kasıb adam. Kasıb cavan mərd olar. (Atalar sözü).
2. İsim kimi: heç bir var-dövləti olmayan, ehtiyac içində yaşayan adam. □ Dalaşanda kasıb köynəyin gözlər, varlı isə üzünü. (Atalar sözü). Dünya kasıba zindandır, varlıya – meydan. (Atalar sözü).
3. Yoxsul, kasıbyana, kasıbvarı; yoxsulvarı. □ Bir azdan sonra kasıb bir süfrə açıldı. (A.Şaiq).
4. Məcazi mənada: zəif, naqis, qüsurlu. □ Bilikdən bir az kasıbdır. Ağıldan kasıb.