Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
kəl [kəl] isim
1. İş heyvanı kimi istifadə edilən camışın erkəyi. □ Kəl arabası.
2. Əsasən dağlarda və meşələrdə yaşayan çöl heyvanı (bəzən “dağkəli” şəklində). □ Kəl ovuna çıxmaq. Kəl vurmaq.
3. Məcazi mənada: yekə, qüvvətli, güclü, zorba adam haqqında. □ Kələ oxşayır. Lap kəldir.