Reklam
Reklam

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

kərən1

Basarkeçər, Borçalı, Çənbərək, Daşkəsən, Gəncə, Goranboy, Xanlar, Qazax, Tovuz

Evin üstə qoyulan tir.  Palıtdan yaxşı kərən olar (Borçalı); Köməy eli:n öyün üsdünə kərən salax (Basarkeçər); Meşədən iri kərən kəserdix' (Tovuz); Köməy elə kərəni dama qaldırax (Daşkəsən).

kərən2

Füzuli

Cərgə, sıra. □ Kərənnən yığırıx, yanı cərgeynən, sıreynən.

kərən3

Cəlilabad, Şərur, Yevlax

Bax: kərəm.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti