Dictionaries
Tarix terminləri lüğəti
leytenant
fr. lieutenant – müavin, yaxın köməkçi < lat. locum tenens – canişin
Əksər dünya ölkələrinin, o cümlədən Azərbaycanın silahlı qüvvələrində kiçik zabit rütbəsi.
Bu termin XV əsrdə Fransada yaranıb və hərbi dəstə rəisinin müavini anlamını verib. XVII əsrin II yarısından L. ordu və donanmada hərbi rütbəyə çevrilib.
Tarix terminləri lüğəti