mahtaban

İşıqlı, parlaq ay.

Dastanlarda müxtəlif variantlarda rast gəlinir: mahtaban, mahu təvan, mahi-təvan.

Qarşıda əyləşib bir sultan kimi,

Canım alır zalım canalan kimi,

Bir dəstə gözəllə mahtaban kimi

Qırmızı geyinib, əlvan gəlibdi.

(“Dilsuz və Xəzangül”)

Çıxıbdır çəmən seyrinə,

Hürü qılmandı bu gələn.

Şöləsi düşüb cahana,

Mahu təvandır bu gələn.

(“Bəhram-Gülxəndan”)

Heç bilmirsən fikrim, zikrim handadı,

O da mənim kimi yanhayandadı.

Öldürsən də bil ki, gözüm ondadı,

Dönübdür qılmanə, mahi-təvanə.

(“Baxış-Leyla”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası