Klassik ədəbiyyatda matəmi xatırladan, hüzn və kədər doğuran mənalarında işlənmişdir. □ Gecənin üç payı keçmiş, mumlar, çıraqlar sönmüş, təbiəti matəməngiz bir zülmət bürümüşdü. (A.Şaiq).