Azərbaycan dastanlarının leksikası

Qəmgin, məyus, məhzun, məlallı. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Bürüyüb aləmi şanın, şöhrətin,

Bir de, qoç Koroğlu, nədən məlulsan?

Adın çəkiləndə titrəyir yağı,

Bir de, qoç Koroğlu, nədən məlulsan?

(“Eyvazın Çənlibelə gətirilməyi”)