Azərbaycan dastanlarının leksikası

Səs-küy, qalmaqal, qovğa, dava-dalaş, həngamə.

Dialektlərdə yığıncaq, məclis mənalarında da işlənir.

Gəl biçarə Nəcəf, fəhm et alimlər həyatına,

Mərəkədə düşürərlər, minmə özgə atına,

Ustadına kəc baxanın lənət gəlsin zatına,

Müxtəsəri, bu sözlərim yaxşı, yaman üstədi.

(“Abdulla və Cahan”)