1. Çərəz.
2. Məcazi mənada: ləzzət, dad, işvə, naz, yumor. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Nigar xanım nazla sallana-sallana hovuz qırağına gəldi. Kənizlərdən kimisi ona kabab verirdi, kimi məzə. (Paris nüsxəsi, 4-cü məclis)
*
Qoy paşanın durnalarından tutub gətirib kabab çəksinlər, Eyvaz o kababları məclisə versin, biz de yeyib məzə edək. (Paris nüsxəsi, 9-cu məclis)
*
Səhər-səhər çəmənlərdə gəzərsən,
Yer hay, məlum, gəzərsən, broy!
Bolu bəyin məclisində məzəsən,
Məzəsən, broy, broy!
(M.Elyas. “Nəğmələr kitabı”)
Azərbaycan dastanlarının leksikası