Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. Bel, kəmər.

2. Orta, aralıq, ara.

Doymamışam şəkər kimi dilindən,

Qorxum yoxdu mənim heç də ölümdən,

Sarılıbsan incə miyan belimdən,

Aman Kərəm, məni rüsvay eləmə!

(“Əsli və Kərəm”)

Qeyd: Miyan və bel hər ikisi eyni mənanı verir.