Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
naqafil [na:qa:fil] zərf fars/ərəb
1. Qəfildən, birdən, nagahan, gözlənilmədən, xəbərsiz. □ Naqafil gəlmək....Rzaqulu bu tərəfdən naqafil çıxdı. (C.Məmmədquluzadə).
2. Sifət kimi: qəfildən, birdən, nagahan, gözlənilmədən, xəbərsiz.