Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
naqqal [nak'qal] sifət
1. Çox, boş-boş danışmağı sevən; lağlağı, boşboğaz, gəvəzə, çərənçi. □ Naqqal adam.
2. İsim kimi: çox, boş-boş danışmağı sevən; lağlağı, boşboğaz, gəvəzə, çərənçi adam. □ Bu naqqal haradan gəlib çıxdı, baş-qulağımızı apardı. (M.İbrahimov).