1. Son dərəcə xırda, toz kimi. □ Narın torpaq. Narın qar. 2. Məcazi mənada: zərif, incə, nazik. □ Narın tük. Narın söz. 3. Zərf kimi məcazi mənada: zərif, incə, nazik. □ Narın danışmaq. Narın yerimək.