1. Yaxşılığı itirən, nankor, duz-çörək itirən (çox vaxt söyüş mənasında). □ Nəməkbəharam adam.
2. İsim kimi: yaxşılığı itirən, nankor, duz-çörək itirən adam (çox vaxt söyüş mənasında). □ Ay nəməkbəharam, mən sənin kimi bir kasıb qızını...özümə arvad etdim. (S.S.Axundov).