Dictionaries
Tarix terminləri lüğəti
ocaq
1. Od saxlamaq və yandırmaq üçün yer.
O., bir qayda olaraq, tikilinin daxilində yerləşib. Arxeoloji tədqiqatlar göstərir ki, o hələ Erkən Paleolitdə mövcud olub. Üst Paleolitdə daşdan düzəldilmiş və bəzən gil ilə suvanmış O.-lar geniş yayılıb. Dairəvi evlərdə (məs.: qaradam, darbazi və s.) O. mərkəzdə qurulub. Düzbucaqlı tikililərdə isə divara bitişik, adətən, girişlə üzbəüz düzəldilib. Məhz divara bitişik O.-dan zaman keçdikcə buxarı yaranıb. O. bir çox xalqlarda, o cümlədən türklərdə müqəddəs yer sayılıb.
2. Ev, məskən, ailə.
Tarix terminləri lüğəti