Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
odun [odun] isim
1. Yandırmaq üçün kəsilmiş və doğranmış ağac parçası; ağac yanacağı. □ Yaş odun. Doğranmış odun. Onun ipinin üstünə odun yığmaq olmaz. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: hissiz, hissiyyatını itirmiş, keyləşmiş, hərəkətsiz; qaba, kobud, qalınqafa adam haqqında.
See also: