Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
ortabab [ortabab] sifət
1. Ortayaş, orta yaşlarda olan; nə cavan, nə qoca. □ ...Şərəf ortabab, qara və arıq övrətdi. (C.Məmmədquluzadə).
2. Orta keyfiyyətli; miyanə. □ Əlikram gətirdiyi iki dənə ortabab Quba almasını qəzetdən açıb təbərrük kimi çıxartdı. (B.Bayramov).
3. Kiçik torpaq sahəsinə malik olub, onu öz əməyi ilə becərən və mülki vəziyyətinə görə yoxsulla qolçomaq arasında duran fərdi təsərrüfatçı kəndli.
4. İsim kimi: kənd yoxsulları ilə ortababların ittifaqı.