yun. – fərqləndirmə
Antitezanın növlərindən biri: ziddiyyət təşkil edən tərəflər kimi antonim və ya əksmənalı anlayışların deyil, sinonimlərin çıxış etməsi.
Bu, mənaca yaxın sözlər arasındakı fərqi vurğulamağa imkan verir. Bu zaman sinonimlərdən biri inkarlıq ifadə edən şəkilçi vasitəsilə təzad yaradır. P. üçün “amma”, “lakin” bağlayıcılı qarşılaşdırıcı konstruksiyalar səciyyəvidir: Yalan ayaq tutar, amma yeriməz; Doğru büdrəyər, amma yıxılmaz. Belə konstruksiyalarda qarşılaşdırılan yaxınmənalı sözlərdən (ayaq tutmaq – yerimək, büdrəmək – yıxılmaq) ikincisi leksik məna baxımından üstün olur.
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti