Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
pərən-pərən [pərən-pərən]
1. Pərən-pərən düşmək (olmaq) – bir-birindən aralı düşmək, bir-birini itirmək, hərə bir yerə dağılmaq. □ Balaca uşaqlar... pərən-pərən düşmüşdülər. (C.Məmmədquluzadə).
2. Pərən-pərən salmaq (etmək) – bir-birindən aralı salmaq, bir-birindən ayırmaq, hərəni bir yerə atmaq, dağıtmaq. □ Müharibə ailə üzvlərini pərən-pərən etdi.
See also: