Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
pir1 [pir] isim fars
1. Qoca, çox yaşlı kişi, ixtiyar. □ Pirə ata dedim, cavana qardaş; Ana, bacı bildim qızı, gəlini. (Aşıq Ələsgər).
2. Nitq etiketi. Qoca adama müraciət. □ Ey pir, daha səbrim tükənmiş. (S.S.Axundov).
3. Bir təriqət banisi və ya başçısı.
4. Məcazi mənada: ustad, başçı, müəllim. □ Qıraram dəstəni, vurram nəfəri; Ərənlərin piri yanımda gərək ! (“Koroğlu”).
pir 2 [pir] isim
İlahiyyat. Ocaq, müqəddəs yer, ziyarətgah. □ Bakının ətrafındakı kəndlərin bir qismində bir çox pirlər, ocaqlar, ziyarətgahlar vardı. (H.Sarabski).
See also: