Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
qalın [qalın] sifət
1. Kütləsi köndələn vəziyyətdə çox yer tutan, yoğun. □ Qalın divar. Qalın döşək.
2. Bir-birinə çox yaxın ağaclardan, kollardan ibarət olan; sıx. □ Gün çıxıb, dağ başından uçdu duman; Qaralırdı qalın, qara orman. ( A.Səhhət).
3. Kəsif, qəliz, qeyri-şəffaf. □ .. otaq qalın bir qaranlığa büründüyündən nə yapdığını seçə bilmirdi. (S.Hüseyn).
4. Məcazi mənada: kobud, qaba.
See also: