Vəziyyətin çox ağır, çıxılmaz olduğunu bildirmək üçün işlədilən ifadə.
Bu ifadə “Aşıq Qərib” dastanı ilə əlaqədar yayılmışdır. Dastanın qəhrəmanı Qərib uzaq diyardan, qürbətdən vətənə, sevgilisi Şahsənəmin toyuna gəlib çatmağa tələsir. Hələbdən çıxıb Tiflisə üz qoyur. Xeyli gedəndən sonra atı partlayıb ölür (başqa variantda – at itir). Qərib bu uzun, çətin yolu piyada getməli olur. Ayaqları qabar-qabar olur. ... Sazı sinəsinə basıb öz halına ... göz yaşı tökür (Musa Adilovdan).
Qərib başladı ağlamağa. Paşa Qəribin ağlamağını görüb ürəyi yandı, əmr etdi ki, Qəribə at versinlər. Həmin saat paşanın adamları Qəribə bir yaxşı at verib yola saldılar. (“Aşıq Qərib”)
Azərbaycan dastanlarının leksikası