Dictionaries
Etimologiya lüğəti
qıraq
Qır sözü “kənar” demək olub. Ondan da qıraq əmələ gəlib. Görünür, qır həm də feil kimi işlədilib ki, -aq şəkilçisi onu sifətə çevirib. Qırmaq feili ilə qohumdur, “qırılan (qurtaran, kənar)” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti