Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
ruhani1 [ruha:ni] sifət ərəb
1. Din ilə bağlı olan, dinə aid olan, din tədris edilən; dini. □ Ruhani məktəb. Atam ruhani idarəsindən çıxmağa məcbur olmuşdu. (A.Şaiq).
2. İsim kimi: din xadimi. □ Əqdi-nikah mərasimi olduqca təntənəli keçdi, bütün Şuşa ruhanilərinə xələt verildi. (Y.V.Çəmənzəminli).
3. Ruhla bağlı olan, ruha aid olan. □ Həyatın mənşəyinin ruhani başlanğıcla bağlılığı.
4. Qeyri-cismani, qeyri-maddi; mənəvi, xəyali, mücərrəd. □ ..axır vaxtadək Bahadırın Sonaya və Sonanın Bahadıra olan ruhani məhəbbətlərində şəkk yox idi. (N.Nərimanov).
5. Musiqi. İsim kimi: sazda çalınan aşıq havalarından birinin adı.
ruhani2 [ruha:ni] sifət ərəb
Klassik ədəbiyyatda lətif, gözəl mənzərəli, ab-havası gözəl, ruhu oxşayan mənalarında işlənmişdir. □ Nə gözəl mənzəreyi-şəfqətza; Nə lətafətli, nə ruhani səfa. (M.Hadi).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti