Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
rütbə [rütbə] isim ərəb
1. Xidməti dərəcə, ad. □ Zabitlik rütbəsi.
2. Vəzifə, mövqe, mərtəbə. □ Çox şey Vətənsiz də yaşayır, ancaq; Şeirsə Vətənsiz, elsiz yaşamaz... Şairə vəzifə, rütbə nə gərək! (B.Vahabzadə).
3. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda mövqe, dərəcə, mərtəbə mənalarında işlənmişdir. □ Seyyida, sal boynuna zünnari-zülfi-yarı sən; Eşqdə gər rütbeyi-Sənanə eylərsən həvəs. (S.Ə.Şirvani).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti