Qərb dialektlərində suyun sahədən çıxıb ətrafı basmasına şuara deyirlər. Sözün əsli şostən (yumaq) məsdərinin qrammatik əsası olan şur kəlməsi ilə bağlıdır. Mürdəşir, camaşır sözlərindəki şir (şır) hissəsi də buradandır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti