1. Üzərində şeh olan, üzərinə şeh düşmüş ot və s. □ Şehlik və nəmişlik gündə duza artıq meyil edən təpəl camış müti bir qul kimi Qaraxana baxmağa başlardı. (S.Rəhimov).
2. Sifət kimi məcazi mənada: təzə, tər, təravətli. □ Gəncliyin ən şehlik və təravətli vaxtlarını müsəlmanların qorxusundan damın altında keçirmişəm. (Y.V.Çəmənzəminli).