Dictionaries
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
səmə
Bakı, Gədəbəy, Gəncə, Goranboy, Göyçay, Xaçmaz, Kürdəmir, Qazax, Qax, Quba, Qusar, Sabirabad, Salyan, Zərdab
1. Key, ağılsız, axmaq, gic. □ Vahıdın uşaxları səmədü (Kürdəmir); Ununla işün ulmasun, səmənün biridü, quy gidsün (Quba); Adə, bu uşağ lap səmədü a:, nə di:rsən boşa düşmir (Bakı); A:rif çox səmə uşaxdı (Zərdab).
2. məc. Avara, boş-bikar gəzən. □ Səmə gəzməx'sənin xasiyətindi (Tovuz); Sən çox səməsən (Qazax).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti