Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. Sınıq, sınıq qəlbli.

2. Aciz.

Oldum bir gözəlin payi-bəstəsi,

Həm yar ənsuru, dil şikəstəsi.

(“Sam şahzadə”)

Dərhal başından ağ əmmaməni çıxarıb yerinə bir şikəstə qəcəri qoydu. Ağ əbanı da çıxarıb qara mahutdan olan qızılbaş köynəyini geydi.

(Paris nüsxəsi, 4-cü məclis)