Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
təbəqə1 [təbəqə] isim ərəb
1. Bir şeyin başqa bir şeyin üstünü örtən kütləsi və ya hissəsi; qat, lay. □ Buz təbəqəsi. Hava təbəqəsi.
2. Adamların, əhalinin, cəmiyyətin öz ictimai, mədəni və s. əlamətlərinə görə yekcins olan hissəsi. □ Əməkçilərin qabaqcıl təbəqəsi. Yoxsul təbəqə.
təbəqə2 [təbəqə] isim ərəb
Vərəq. □ Katib canının dərdindən .. bərk qorxuya düşdü, bir neçə təbəqə kağız çıxarıb qabağına qoydu. (S.Rəhimov).
See also: