1. Yalqız, tək, təkcə. □ Cəlal indi tək-tənha idi. (S.Vəliyev). 2. Zərf kimi: yalqız, tək, təkcə. □ Ağappaq xalat geyinmiş Aydın tək-tənha öz otağında oturub gözləyirdi. (H.Seyidbəyli).