Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
üzvi [üzvi] sifət ərəb
1. Həyat prosesləri ilə səciyyələnən; canlı, orqanik. □ Üzvi aləm. Üzvi təbiət.
2. Heyvan və bitki orqanizmlərinin pozulması, çürüməsi nəticəsində əmələ gələn; belə çürümənin məhsulu olan. □ Üzvi gübrələr.
3. Məcazi mənada: bir şeyin əsil mahiyyətinə, əsasına aid olan, bir şeylə ayrılmaz surətdə bağlı olan; daxili. □ Üzvi bağlılıq. Nəzəriyyə ilə praktikanın üzvi birliyi.
4. Tamı, bütövü əmələ gətirən hissələrdən hər biri. □ Cümlənin baş üzvləri.
See also: