Azərbaycan dastanlarının leksikası

fars. xak – torpaq, pa – ayaq

1. Ayaq basılan yer.

2. Astana, kandar.

Səyahət eyləyən Nəzakət xanım,

Seyrəngah sizindi, gəz, qayıt indi.

Sən məni gətirdin xaki-payına,

Gəzib sinəm üstün əz, qayıt indi.

(“Sam şahzadə”)

Aşiqlərdə budu adət,

Cavan ömrüm oldu qarət.

Xaki-payını ziyarət

Elədim, murada gəldim.

(“Tahir və Zöhrə”)