1. Klassik ədəbiyyatda gülən, gülər, şən, üzügülər mənalarında işlənmişdir. □ Yanaqları güldü, heç olmaz xəndan; Əsildə mələkdi, nəsildə insan. (Aşıq Ələsgər).
2. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda tamam açılmış gülə bənzəyən gözəlin üzü mənasında işlənmişdir. □ Bədirlənmiş ya bir mahi-tabansan; Ya cənnət bağında güli-xəndansan. (M.P.Vaqif).