1. Yanmış şey. □ Yanıq qoxusu. Yanıq dadı.
2. Od və ya başqa yandırıcı şeyin təsiri ilə bədən toxumasında əmələ gələn zədə; yanmaq əsəri, bədənin yanmış yerinin nişanəsi, izi. □ Əlinin yanığı. Üzündə bir yanıq var.
3. Sifət kimi: susuzluqdan qurumuş, yanmış. □ Qurudu Əjdərin yanıq boğazı; Dolandı başına çiçəkli yazı. (H.K.Sanılı).
4. Sifət kimi məcazi mənada: dərdli, qəmli, ürəyində dərdi olan; yanıqlı. □ ...tez əlini qoynuna soxdu və məktubu yanıq ürəyi üzərinə sıxaraq yeridi. (A.Şaiq).
5. Sifət kimi: cılız, zəif, sısqa.
See also: