Dictionaries
Tarix terminləri lüğəti
zabit
ər. – əmr edən, zəbt edən, nizamlayan
Silahlı qüvvələrin, eləcə də polisin komanda və rəis heyətində vəzifəli şəxs.
Z.-lər hərbi rütbələrə malik olurlar. Daimi muzdlu orduların və donanmaların meydana gəlməsi ilə (XVI əsr) öncə Fransada, sonra isə digər Avropa ölkələrində hərbi komandirlərdən ibarət Z. korpusu formalaşıb. Feodalizm dövründə bu korpus zadəganlardan və yuxarı zümrənin digər nümayəndələrindən komplektləşdirilib. Kapitalizmin inkişafı ilə onun tərkibi demokratikləşib: burjuaziya və orta təbəqənin nümayəndələri də Z. heyətinə daxil olmaq imkanı əldə ediblər. Azərbaycan silahlı qüvvələrində ən aşağı zabit rütbəsi – kiçik leytenant, ən yüksək zabit rütbəsi isə general-polkovnik (quru və hərbi-hava qüvvələrində) və admiral (hərbi-dəniz qüvvələrində) hesab olunur.
Tarix terminləri lüğəti