Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
zibil [zibil] isim
1. Evlərdə, küçələrdə və s.-də yığılaraq onları zibilləndirən tör-töküntü, tullantı. □ Özgənin zibilinə düşmək adama pis gələr. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: lüzumsuz, yararsız, heç bir qiyməti, dəyəri olmayan şey haqqında. □ Bu zibili buradan götürün.
3. Vulqarizm. Məcazi mənada: çox pis, yaramaz, murdar, alçaq, rəzil adam haqqında (bəzən söyüş mənasında). □ Zibilin biri zibil.
4. Məcazi mənada: yararsız, ləyaqətsiz, aciz, bacarıqsız adam haqqında. □ ..Amma öz aramızdı, heç cavanlıqda da bir zibil deyildim.
See also: