Quş ifrazatı, quş peyini. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Bir şey yoxdur. Yüklənin, sürün gedək. Qaraquş idi. Qayanın başına qonmuşdu, zil atdı, uçdu getdi. (“Koroğlunun Bayazid səfəri”) (İ.A., B.A)