lat. erosio – yuyulma, aşınma
Axar suların, buzlaqların, küləyin süxurları, torpaqları aşılayaraq parçalaması prosesi.
E. nəticəsində səth dağılır, yarğanlar, spesifik relyef formaları (məsələn, eol sütunları) əmələ gəlir, su hövzələrinin yatağı dərinləşir və genişlənir. E. prosesində süxurların mexaniki parçalanması, yuyulması, sovrulması və cilalanması, sular vasitəsilə kimyəvi həlli hadisələri baş verir. E. iki cürdür: səthi, yaxud yan (üfüqi) E. və şaquli, yaxud dərinlik E.-sı. Səthi E. üfüqi istiqamətdə inkişaf edir, torpağın münbit qatının dağılması, çay yatağının genişlənməsi və s. formalarda özünü büruzə verir; şaquli E. isə dərələrin, erozion dağların yaranması, çay yatağının dərinləşməsi və s. ilə nəticələnir. Denudasiya da E.-nın formalarından biridir.
See also:
Coğrafiya terminləri lüğəti