Reklam
Reklam
Тема: Dilçilik
Тема: Orfoqrafiya
Автор: Rafiq İsmayılov

Sözlərdə saitlərin yazılışı

 

Saitlərin növlərini, ahəng qanununu, yə­qin ki, hamı xa­tırlayır. Gəlin bəzi fo­ne­tik postulatları orfoqrafiya müstəvisinə keçirək.

 

Eyni növə aid saitlərin tələffüzündə ox­şarlıq olur, çünki dil, dodaqlar və ya alt çə­nə təxminən eyni vəziyyət alır. Digər tərəfdən, ahəng qanununun yarat­dığı assimilyasiya (səslərin bir-birinə uyğunlaşması) onların eyni cür səslənməsinə səbəb olur. Məsələn, ü və i – incə, qapalı saitlərdir, ona görə də bə­zən müdir sözündə səhvə yol veririk: müdür. Sözsüz ki, burada ahəng qanunu da öz sözünü deyir.

 

“Ə”, yoxsa “a”?

Çoxhecalı ərəb-fars mənşəli sözlərdəki ə a hərfləri bəzən yazıda səhv salınır.

düzgün

yanlış

cah-calal

cah-cəlal

cəvahirat

cavahirat

həyəcan

həyacan

nəbatat

nəbatət

nəqərat

nəqarət

pilləkən

pilləkan

salnamə

səlnamə

təbaşir

tabaşir

təmtəraqlı

təmtaraqlı

 

“İ”, yoxsa “ü”?

Bir çox ərəb-fars mənşəli sözlərin ikinci he­­ca­sındakı sait bəzən ü kimi tələffüz olunsa da, ilə yazılır:

düzgün

yanlış

müdir

müdür

müdrik

müdrük

müflis

müflüs

mühit

mühüt

müxbir

müxbür

mürşid

mürşüd

müsibət

müsübət

ümid

ümüd

 

Bəzi sözlərdə ü saiti deyildiyi kimi yazılır: mühüm, müşkül, üfüq.

 

“O”, yoxsa “a”?

Bir sıra Avropa mənşəli alınma sözlərin tərkibindəki o saiti vurğulu hecadan əvvəl işlənəndə [a] kimi səslənməsinə baxmayaraq, o hərfi ilə yazılır:

düzgün

yanlış

avtomat

avtamat

konsert

kansert

laborant

labarant

poema

paema

pomidor

pamidor

problem

prablem

 

“Ü”, yoxsa “u”?

Ərəb-fars mənşəli sözlərin birinci hecasındakı ü saiti səhv olaraq bəzən u, bəzən də i kimi yazılır:

düzgün

yanlış

Füzuli

Fizuli

müasir

muasir

mübahisə

mubahisə

nümunə

numunə

 

“Ov”, “öv” hərf birləşmələri

Tərkibində ov, öv hərf birləşmələri (diftonq) olan çoxhecalı sözlərdə bəzən bu hərf birləşmələri səhv olaraq o, ö və ya ou, öü kimi yazılır:

düzgün

yanlış

dovğa

doğa

dovşan

douşan

töv

tö

 

Bir heca, yoxsa iki heca?

Mənbə dildə (ərəb-fars) bir hecadan ibarət olan sözlər dilimizdə iki cür yazılır:

    Bir saitlə

   İki saitlə

cəbr

eyib

dövr

ətir

həbs

feil

hökm

fəsil

hüsn

heyif

hüzn

isim

qəhr

qəbir

nəfs

qədir

nəsr

meyil

sehr

ömür

sədr

səbir

üzr

şeir

üzv

şükür

zülm

zehin

 

Qeyd: Bu qəbildən olan bir sıra təkhecalı və ikihecalı sözlərin tələffüzü yaxın olsa da, vurğuya görə fərqlənir. İkihecalı sözlərdə vurğu ikinci hecaya düşür:

əmr

əmir

əsl

əsil

həsr

həsir

kəsr

kəsir

qəbz

qəbiz

mətn

mətin

nəfs

nəfis

 

Paronim adlanan bu sözlərin fərqli mənaları olur. Məsələn:

əsl – xalis, həqiqi, orijinal

əsil – nəsil, nəcabət, soy

 

İkihecalı sözlərdə səsdüşümü

Bir çox ərəb-fars mənşəli ikihecalı sözlər saitlə başlanan hal və mənsubiyyət şəkilçiləri qəbul etdikdə söz kökündəki sonuncu sait düşür:

  • fikir – fikrə
  • ömür – ömrün
  • sinif – sinfin

Bu qaydada bir çox istisnalar var:

  • dəmir – dəmiri döymək
  • əmir – Buxara əmiri
  • feil – feili sifət
  • səfir – Türkiyə səfiri
  • şeir – şeiriyyət

 

Türk (Azərbaycan) mənşəli sözlər yalnız mənsubiyyət şəkilçisi qəbul etdikdə ikinci hecada səsdüşümü baş verir:

  • boyuna taxmaq
  • mənim boynum

Lakin bunu da bütün ikihecalı türkmənşəli sözlərə şamil etmək olmaz:

  • qoyunu otarmaq
  • mənim qoyunum

 

Bu qayda ilə bağlı “ağıl” sözü mübahisə doğurur. Ahəng qanununa uyğunlaşıb türkləşsə” də, bu söz ərəb mənşəlidir, ona görə də şəkilçi qəbul edərkən çox zaman ikinci hecadakı sait düşür:

  • ağlı üstün tutmaq
  • sənin ağlın

Lakin “ağıl” sözü omonimdir, o, “malqara saxlanılan çəpərlənmiş üstüaçıq yer” mənasında da işlənir. Bu mənada həmin sözdə səsdüşümü baş vermir:

  • ağıla daxil olmaq
  • bizim ağılımız

 

Qoşasaitli sözlər

Bəzi qoşasaitli sözlərdə səhv olaraq saitlərdən yalnız biri yazılır:

düzgün

yanlış

müəllim

məllim

səadət

sadət

təəccüb

təccüb

 

Qoşasaitli sözlərin yazılışında bəzən yanaşı gələn saitlər arasına yanlış olaraq y samiti əlavə olunur:

daimi

dayimi

stadion

stadiyon

təbt

təbiyət

 

Qoşasaitli mürəkkəb sözlərdə bəzən səhv olaraq birinci sözün son saiti yazılmır.

bacıoğlu

bacoğlu

əliaçıq

əlaçıq

əmioğlu

əmoğlu

 

 

Mənbə:

İsmayılov R. Düzgün yazaq. Orfoqrafiya, Punktuasiya, Qrammatika. Bakı: Altun kitab, 2022. –128 səh.