Təbrizin açıq-mavi göyləri, ayna kimi təmiz üfüqləri daralmaǧa, onu boǧmaǧa başlayırdı (M.İbrahimov); Bizi çeşmək taxmış, donuq sifətli, yaşlı bir qadın qarşıladı (“Azərbaycan”).