Словари
Etimologiya lüğəti
bağa
Mənbələrdə “bükülən”, “bürüşən” anlamında açıqlanıb. Doğrudan da, qurbağa (əsli: qodurbağa) və tısbağa (əsli: tasbağa) üstü örtülü heyvanlardır, ayaqları görünmür. Bağa sözü bağlamaq feilinin ən qədim kökü olan ba sözü əsasında əmələ gəlmişdir və “üstüörtülü” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti