Tarix terminləri lüğəti

fars. – qul, kölə, nökər

1. Orta əsrlərdə bəzi Yaxın Şərq ölkələrində, o cümlədən Azərbaycanda məişətdə və kənd təsərrüfatında işləyən kölə.

2. Danışıqda və yaxud yazıda şəxsin təvazökarlıq əlaməti olaraq özünü müsahibinə təqdimetmə forması.

Bu halda B. sözü “mən” şəxs əvəzliyi formasında işlədilir; məs.: bəndəniz.