Словари
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
bərəlgə
Bərdə, Daşkəsən, Şəmkir
1. Ovlanacaq heyvanın keçdiyi yer, pusqu, bərə (Bərdə, Daşkəsən). □ Ovu bərəlgədə vurallar (Bərdə); O: ki, bərəlgədən keşdi, onu vurmağ olmaz (Daşkəsən).
2. Meşə və ya dağların arasından keçən dar cığır (Şəmkir). □ Dünən bərəlgənin ağzında üstümüzə üç ceyran çıxdı.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti